عوارض التهاب لگن

التهاب لگن یک عفونت باکتریایی است که اندام‌های تولید مثل زنان را درگیر می‌کند. این اندام‌ها شامل رحم، لوله‌های فالوپ (که تخمک را از تخمدان به رحم منتقل می‌کنند) و تخمدان‌ها می‌شوند. التهاب لگن معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌های عامل عفونت‌های مقاربتی مانند سوزاک و کلامیدیا از واژن به سمت بالا حرکت کرده و به این اندام‌ها برسند. اگر التهاب لگن درمان نشود، می‌تواند عوارض جدی مانند ناباروری، درد مزمن لگن و بارداری خارج از رحم (لانه گزینی تخمک بارور شده خارج از رحم) را به دنبال داشته باشد. به همین دلیل، تشخیص و درمان به موقع این بیماری بسیار حائز اهمیت است.

عوارض التهاب لگن

التهاب لگن در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند عوارض جدی و طولانی مدتی را برای زنان ایجاد کند. یکی از مهمترین عوارض این بیماری، ناباروری است. عفونت و التهاب می‌تواند به لوله‌های فالوپ آسیب برساند و باعث انسداد یا ایجاد بافت اسکار در آنها شود. این آسیب‌ها مانع از حرکت تخمک از تخمدان به رحم و در نتیجه لقاح و بارداری می‌شوند. همچنین، التهاب لگن می‌تواند خطر بارداری خارج از رحم را افزایش دهد. در این نوع بارداری، تخمک بارور شده به جای لانه گزینی در رحم، در لوله‌های فالوپ یا سایر قسمت‌های لگن جایگزین می‌شود که می‌تواند برای مادر خطرناک باشد. علاوه بر این، التهاب لگن می‌تواند باعث درد مزمن لگن شود که حتی پس از درمان عفونت نیز ادامه داشته باشد. این درد می‌تواند در فعالیت‌های روزمره، روابط جنسی و کیفیت زندگی فرد اختلال ایجاد کند.

علائم التهاب لگن

علائم التهاب لگن می‌تواند بسیار متنوع باشد و در برخی موارد، افراد هیچ علامت مشخصی را تجربه نمی‌کنند. با این حال، برخی از شایع‌ترین علائم این بیماری عبارتند از: درد در ناحیه پایین شکم یا لگن، ترشحات غیرطبیعی واژن با بوی نامطبوع، خونریزی غیرطبیعی واژن (به خصوص بین دوره‌های قاعدگی یا بعد از رابطه جنسی)، تب و لرز، درد یا سوزش ادرار، تهوع و استفراغ، درد هنگام رابطه جنسی. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، به خصوص اگر سابقه ابتلا به عفونت‌های مقاربتی دارید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام و درمان به موقع التهاب لگن می‌تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند.

درمان التهاب لگن

درمان التهاب لگن معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک برای از بین بردن باکتری‌های عامل عفونت است. پزشک ممکن است ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌های مختلف را تجویز کند تا انواع باکتری‌هایی که می‌توانند باعث التهاب لگن شوند را پوشش دهد. طول دوره درمان معمولاً ۱۴ روز است، اما ممکن است در موارد شدیدتر، به مدت طولانی‌تری نیاز به مصرف آنتی‌بیوتیک باشد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و دریافت آنتی‌بیوتیک از طریق ورید باشد. همچنین، ممکن است پزشک برای کاهش درد و التهاب، داروهای مسکن و ضد التهاب را نیز تجویز کند. در موارد نادر، اگر عفونت باعث ایجاد آبسه (تجمع چرک) در لگن شده باشد، ممکن است نیاز به جراحی برای تخلیه آبسه باشد.

علت التهاب لگن

علت اصلی التهاب لگن، عفونت باکتریایی است که معمولاً از طریق رابطه جنسی محافظت نشده منتقل می‌شود. شایع‌ترین باکتری‌هایی که باعث التهاب لگن می‌شوند، باکتری‌های عامل عفونت‌های مقاربتی مانند سوزاک و کلامیدیا هستند. باکتری‌های دیگری نیز می‌توانند باعث التهاب لگن شوند، اما این موارد کمتر شایع هستند. عواملی که می‌توانند خطر ابتلا به التهاب لگن را افزایش دهند عبارتند از: داشتن سابقه ابتلا به عفونت‌های مقاربتی، داشتن شرکای جنسی متعدد، استفاده نکردن از کاندوم هنگام رابطه جنسی، دوش واژینال (که می‌تواند تعادل طبیعی باکتری‌ها در واژن را بر هم بزند) و سابقه ابتلا به التهاب لگن در گذشته.

درمان خانگی التهاب لگن

اگرچه درمان اصلی التهاب لگن مصرف آنتی‌بیوتیک است، اما برخی روش‌های خانگی می‌توانند به کاهش علائم و تسریع روند بهبودی کمک کنند. استراحت کافی به بدن شما کمک می‌کند تا با عفونت مبارزه کند. استفاده از کمپرس گرم روی شکم می‌تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. نوشیدن مایعات فراوان به دفع سموم از بدن و جلوگیری از کم آبی کمک می‌کند. مصرف غذاهای سالم و مغذی سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند. اجتناب از رابطه جنسی تا زمانی که عفونت به طور کامل درمان نشده باشد، از انتشار عفونت به شریک جنسی و عود مجدد آن جلوگیری می‌کند. با این حال، به یاد داشته باشید که درمان‌های خانگی به تنهایی نمی‌توانند التهاب لگن را درمان کنند و مصرف آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده توسط پزشک ضروری است.

تشخیص التهاب لگن

تشخیص التهاب لگن با معاینه فیزیکی، بررسی سابقه پزشکی و انجام آزمایشات مختلف انجام می‌شود. پزشک در ابتدا سؤالاتی در مورد علائم، سابقه بیماری‌های مقاربتی و فعالیت‌های جنسی شما می‌پرسد. سپس معاینه فیزیکی لگن را برای بررسی علائم عفونت انجام می‌دهد. آزمایشاتی که ممکن است برای تشخیص التهاب لگن انجام شوند عبارتند از: آزمایش خون برای بررسی علائم عفونت و التهاب، آزمایش ادرار برای بررسی عفونت ادراری، آزمایش ترشحات واژن برای شناسایی باکتری‌های عامل عفونت، سونوگرافی لگن برای بررسی اندام‌های تولید مثل و لاپاراسکوپی (در موارد نادر) برای مشاهده مستقیم اندام‌های لگن.

راههای پیشگیری از التهاب لگن

پیشگیری از التهاب لگن با رعایت برخی نکات ساده امکان‌پذیر است. استفاده از کاندوم هنگام رابطه جنسی، خطر ابتلا به عفونت‌های مقاربتی و در نتیجه التهاب لگن را کاهش می‌دهد. داشتن تعداد محدودی شریک جنسی و اطمینان از سلامت جنسی شریک جنسی نیز به پیشگیری از این بیماری کمک می‌کند. اجتناب از دوش واژینال، تعادل طبیعی باکتری‌ها در واژن را حفظ می‌کند و از رشد باکتری‌های مضر جلوگیری می‌کند. در صورت ابتلا به عفونت‌های مقاربتی، درمان به موقع و کامل آنها از سرایت عفونت به اندام‌های تولید مثل و ایجاد التهاب لگن جلوگیری می‌کند. مراجعه منظم به پزشک برای معاینات لگنی و انجام آزمایشات غربالگری برای عفونت‌های مقاربتی، به تشخیص زودهنگام و درمان به موقع التهاب لگن کمک می‌کند.