عوارض شالازیون

عوارض شالازیون + تشخیص و راههای پیشگیری و درمان آن در سایت پرشین زی . امیدواریم که این مطلب مورد توجه شما قرار گیرد.

شالازیون یک توده یا برآمدگی کوچک و معمولاً بدون درد است که در پلک بالا یا پایین ایجاد می‌شود. این عارضه زمانی رخ می‌دهد که غدد چربی کوچک پلک به نام غدد میبومین مسدود شوند. این غدد، ماده‌ای روغنی تولید می‌کنند که به روان شدن سطح چشم و پلک‌ها کمک می‌کند. وقتی مجرای این غدد مسدود می‌شود، ترشحات روغنی در داخل غده تجمع یافته و باعث تورم و ایجاد شالازیون می‌شود. شالازیون در ابتدا ممکن است با قرمزی، تورم و درد خفیف همراه باشد، اما معمولاً پس از چند روز درد فروکش کرده و تنها یک توده سفت در پلک باقی می‌ماند. شالازیون اغلب با گل مژه اشتباه گرفته می‌شود، اما گل مژه یک عفونت باکتریایی است که معمولاً دردناک‌تر بوده و با قرمزی و تورم بیشتری همراه است. شالازیون در اغلب موارد خود به خود برطرف می‌شود، اما در صورت بزرگ شدن، دردناک شدن یا ایجاد مشکلات بینایی، نیاز به درمان پزشکی دارد.

عوارض شالازیون

شالازیون در اغلب موارد عارضه جدی ایجاد نمی‌کند و خود به خود برطرف می‌شود. با این حال، در برخی موارد ممکن است عوارضی مانند موارد زیر را به همراه داشته باشد:

عفونت: در صورت عدم رعایت بهداشت یا دستکاری شالازیون، ممکن است عفونت باکتریایی رخ دهد.

تاری دید: شالازیون‌های بزرگ می‌توانند با فشار بر روی قرنیه، باعث تاری دید شوند.

آستیگماتیسم: در موارد نادر، شالازیون‌های بزرگ و مزمن می‌توانند باعث تغییر شکل قرنیه و ایجاد آستیگماتیسم شوند.

مشکلات زیبایی: شالازیون می‌تواند از نظر زیبایی برای فرد آزاردهنده باشد.

عود: شالازیون ممکن است پس از درمان مجدداً عود کند.

علائم شالازیون

شایع‌ترین علامت شالازیون، ایجاد یک توده یا برآمدگی بدون درد در پلک بالا یا پایین است. این توده معمولاً سفت و متحرک است و ممکن است به تدریج بزرگتر شود. سایر علائم شالازیون عبارتند از:

تورم پلک

قرمزی پلک

حساسیت به لمس

احساس وجود جسم خارجی در چشم

تاری دید (در موارد نادر)

درمان شالازیون

در اغلب موارد، شالازیون بدون نیاز به درمان خاصی، خود به خود برطرف می‌شود. برای تسریع روند بهبودی و کاهش علائم، می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

کمپرس گرم: روزی چند بار و هر بار به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، کمپرس گرم روی پلک قرار دهید. این کار به نرم شدن ترشحات غدد چربی و تخلیه آنها کمک می‌کند.

ماساژ ملایم: پس از کمپرس گرم، پلک را به آرامی ماساژ دهید تا ترشحات غدد چربی تخلیه شوند.

رعایت بهداشت: دست‌ها را مرتباً بشویید و از دست زدن به چشم‌ها خودداری کنید.

عدم استفاده از لوازم آرایش چشم: تا زمان بهبودی کامل، از استفاده از لوازم آرایش چشم خودداری کنید.

در صورتی که شالازیون پس از چند هفته بهبود نیافت، بزرگتر شد، دردناک شد یا باعث تاری دید شد، به پزشک مراجعه کنید. پزشک ممکن است اقدامات زیر را انجام دهد:

تزریق کورتیکواستروئید: تزریق کورتیکواستروئید به داخل شالازیون می‌تواند به کاهش التهاب و تورم کمک کند.

برش و تخلیه: در موارد نادر، ممکن است نیاز به برش و تخلیه شالازیون باشد. این عمل معمولاً به صورت سرپایی و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

علت شالازیون

علت اصلی شالازیون، انسداد مجرای غدد میبومین است. این انسداد می‌تواند به دلایل مختلفی مانند موارد زیر رخ دهد:

بلفاریت: بلفاریت یا التهاب پلک‌ها، می‌تواند باعث انسداد مجرای غدد میبومین شود.

روزاسه: روزاسه یک بیماری پوستی است که می‌تواند غدد چربی پلک را تحت تاثیر قرار دهد.

خشکی چشم: خشکی چشم می‌تواند باعث غلیظ شدن ترشحات غدد چربی و انسداد مجرای آنها شود.

استفاده از لوازم آرایش چشم: استفاده از لوازم آرایش چشم آلوده یا عدم پاک کردن صحیح آرایش چشم می‌تواند باعث انسداد مجرای غدد میبومین شود.

تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران بلوغ، بارداری یا یائسگی می‌تواند باعث افزایش تولید چربی در غدد میبومین و انسداد مجرای آنها شود.

درمان خانگی شالازیون

برخی از درمان‌های خانگی که ممکن است به بهبود شالازیون کمک کنند عبارتند از:

کمپرس گرم: همانطور که قبلاً ذکر شد، کمپرس گرم یکی از موثرترین روش‌های درمان خانگی شالازیون است.

چای کیسه‌ای: چای کیسه‌ای گرم را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی پلک قرار دهید. چای حاوی تانن است که می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.

آلوئه ورا: ژل آلوئه ورا را به آرامی روی شالازیون ماساژ دهید. آلوئه ورا خاصیت ضد التهابی دارد و می‌تواند به کاهش تورم و قرمزی کمک کند.

روغن کرچک: روغن کرچک را به آرامی روی شالازیون ماساژ دهید. روغن کرچک حاوی اسید ریسینولئیک است که می‌تواند به کاهش التهاب و بهبود گردش خون کمک کند.

توجه: قبل از استفاده از هرگونه درمان خانگی، با پزشک خود مشورت کنید.

تشخیص شالازیون

تشخیص شالازیون معمولاً با معاینه بالینی توسط پزشک انجام می‌شود. پزشک با بررسی پلک و پرسیدن سوالاتی در مورد علائم شما، می‌تواند شالازیون را تشخیص دهد. در برخی موارد، ممکن است پزشک برای رد سایر بیماری‌های چشمی، آزمایشات دیگری مانند معاینه کامل چشم یا تصویربرداری را تجویز کند.