عوارض آب سیاه چشم

آب سیاه چشم یا گلوکوم، بیماری است که به عصب بینایی آسیب می‌رساند. این آسیب معمولا به دلیل افزایش فشار داخل چشم رخ می‌دهد. در واقع، مایعی به نام زلالیه به طور مداوم در چشم تولید و از آن خارج می‌شود. در صورتی که این مایع به درستی تخلیه نشود، فشار داخل چشم افزایش می‌یابد و به عصب بینایی آسیب می‌رساند. این بیماری می‌تواند به تدریج باعث از دست دادن بینایی شود و در صورت عدم درمان، حتی منجر به نابینایی کامل گردد. آب سیاه چشم اغلب بدون علامت است و به همین دلیل به آن “دزد سایلنسیوزو بینایی” می‌گویند. تشخیص زودهنگام این بیماری برای جلوگیری از آسیب‌های جدی به بینایی بسیار مهم است.

عوارض آب سیاه چشم

مهمترین عارضه آب سیاه چشم، آسیب به عصب بینایی و در نتیجه کاهش بینایی و حتی نابینایی است. این آسیب معمولا از دید محیطی شروع می‌شود و به تدریج به دید مرکزی گسترش می‌یابد. در مراحل اولیه، ممکن است فرد متوجه کاهش دید خود نشود، اما با پیشرفت بیماری، دید فرد تار می‌شود و لکه‌های سیاه در میدان دید او ظاهر می‌شود. در نهایت، اگر بیماری درمان نشود، فرد دچار نابینایی کامل خواهد شد. علاوه بر کاهش بینایی، آب سیاه چشم می‌تواند عوارضی مانند سردرد، درد چشم، حالت تهوع و استفراغ نیز ایجاد کند.

علائم آب سیاه چشم

آب سیاه چشم در مراحل اولیه معمولا هیچ علامتی ندارد و به همین دلیل بسیاری از افراد از ابتلا به آن بی‌خبرند. با پیشرفت بیماری، علائمی مانند تاری دید، از دست دادن دید محیطی، دیدن هاله‌های نورانی اطراف چراغ‌ها، درد چشم، قرمزی چشم، حالت تهوع و استفراغ ممکن است ظاهر شوند. البته این علائم می‌توانند نشانه بیماری‌های چشمی دیگر نیز باشند، بنابراین در صورت مشاهده هر یک از این علائم، مراجعه به چشم پزشک ضروری است.

درمان آب سیاه چشم

هدف از درمان آب سیاه چشم، کاهش فشار داخل چشم و جلوگیری از آسیب بیشتر به عصب بینایی است. درمان این بیماری معمولا شامل استفاده از قطره‌های چشمی، داروهای خوراکی، لیزر درمانی یا جراحی است. نوع درمان به نوع آب سیاه، شدت بیماری و سایر عوامل بستگی دارد. قطره‌های چشمی برای کاهش تولید زلالیه یا افزایش تخلیه آن استفاده می‌شوند. داروهای خوراکی نیز برای کاهش فشار داخل چشم تجویز می‌شوند. لیزر درمانی برای باز کردن مسیر تخلیه زلالیه و جراحی برای ایجاد یک مسیر جدید برای تخلیه زلالیه انجام می‌شود.

علت آب سیاه چشم

علت اصلی آب سیاه چشم، افزایش فشار داخل چشم است. این افزایش فشار می‌تواند به دلیل تولید بیش از حد زلالیه، تخلیه ناکافی زلالیه یا انسداد مسیر تخلیه زلالیه رخ دهد. عوامل خطر ابتلا به آب سیاه چشم عبارتند از: سابقه خانوادگی آب سیاه، سن بالای ۴۰ سال، نژاد آفریقایی-آمریکایی، دیابت، فشار خون بالا، نزدیک بینی یا دوربینی شدید، سابقه آسیب چشم و استفاده طولانی مدت از داروهای کورتیکواستروئیدی.

درمان خانگی آب سیاه چشم

هیچ درمان خانگی برای آب سیاه چشم وجود ندارد. این بیماری یک بیماری جدی است و نیاز به درمان تخصصی توسط چشم پزشک دارد. استفاده از روش‌های درمان خانگی نه تنها مفید نیست، بلکه ممکن است باعث تاخیر در تشخیص و درمان بیماری و در نتیجه آسیب بیشتر به عصب بینایی شود.

تشخیص آب سیاه چشم

تشخیص آب سیاه چشم با انجام معاینه کامل چشم توسط چشم پزشک انجام می‌شود. این معاینه شامل اندازه‌گیری فشار داخل چشم، معاینه عصب بینایی، بررسی میدان دید و عکس‌برداری از چشم است.

راههای پیشگیری از آب سیاه چشم

هیچ راه قطعی برای پیشگیری از آب سیاه چشم وجود ندارد، اما با رعایت برخی نکات می‌توان خطر ابتلا به این بیماری را کاهش داد. این نکات عبارتند از:

معاینه منظم چشم توسط چشم پزشک، خصوصا اگر در گروه‌های پرخطر قرار دارید.

کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و فشار خون بالا.

رژیم غذایی سالم و ورزش منظم.

استفاده از عینک آفتابی برای محافظت از چشم‌ها در برابر اشعه ماوراء بنفش خورشید.

ترک سیگار.