عوارض شقاق مقعدی

عوارض شقاق مقعدی + تشخیص و راههای پیشگیری و درمان آن در سایت پرشین زی . امیدواریم که این مطلب مورد توجه شما قرار گیرد.

شقاق مقعدی یا فیشر، به پارگی یا ترک کوچکی در پوست داخل کانال مقعد گفته می‌شود. این عارضه معمولاً در قسمت تحتانی مقعد و در خط وسط رخ می‌دهد. شقاق می‌تواند بسیار دردناک باشد، به خصوص هنگام دفع مدفوع. این پارگی می‌تواند سطحی باشد یا به عمق بافت نفوذ کند و حتی به عضله اسفنکتر مقعد نیز برسد. شقاق معمولاً در اثر عبور مدفوع سفت و بزرگ یا اسهال طولانی مدت ایجاد می‌شود. عوامل دیگری مانند زایمان، رابطه جنسی مقعدی و بیماری‌های التهابی روده نیز می‌توانند در ایجاد شقاق نقش داشته باشند. شقاق مقعدی در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در نوزادان و افراد میانسال شایع‌تر است.

عوارض شقاق مقعدی

شقاق مقعدی اگر به موقع درمان نشوند، می‌تواند عوارضی را به دنبال داشته باشد. درد شدید و خونریزی هنگام دفع می‌تواند باعث ترس از اجابت مزاج و در نتیجه یبوست شود. یبوست نیز به نوبه خود باعث تشدید شقاق می‌شود و یک چرخه معیوب را ایجاد می‌کند. همچنین، شقاق می‌تواند باعث ایجاد عفونت در ناحیه مقعد شود. در موارد نادری، شقاق مزمن می‌تواند باعث ایجاد فیستول مقعدی (تونلی بین کانال مقعد و پوست اطراف آن) شود.

علائم شقاق مقعدی

مهمترین علامت شقاق مقعدی، درد شدید و تیز هنگام دفع مدفوع است. این درد ممکن است تا چند ساعت بعد از دفع نیز ادامه داشته باشد. همچنین، ممکن است خونریزی به رنگ قرمز روشن روی مدفوع یا کاغذ توالت مشاهده شود. سایر علائم شقاق عبارتند از: سوزش، خارش، ترشح و اسپاسم عضلات مقعد. در برخی موارد، ممکن است یک برآمدگی کوچک پوستی در محل شقاق ایجاد شود.

درمان شقاق مقعدی

درمان شقاق مقعدی به شدت و مدت زمان آن بستگی دارد. در موارد خفیف، درمان‌های خانگی مانند استفاده از فیبر غذایی برای نرم کردن مدفوع، نشستن در آب گرم و استفاده از پمادهای بی‌حس کننده می‌تواند موثر باشد. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به استفاده از داروهای تجویزی مانند نیتروگلیسیرین موضعی یا تزریق بوتاکس باشد. در مواردی که شقاق به درمان‌های دارویی پاسخ ندهد، ممکن است نیاز به جراحی باشد.

علت شقاق مقعدی

شقاق مقعدی معمولاً در اثر کشیدگی و پارگی پوست کانال مقعد هنگام دفع مدفوع سفت و بزرگ ایجاد می‌شود. یبوست شایع‌ترین علت شقاق است. عوامل دیگری که می‌توانند در ایجاد شقاق نقش داشته باشند عبارتند از: اسهال طولانی مدت، زایمان، رابطه جنسی مقعدی، بیماری‌های التهابی روده و کاهش جریان خون به ناحیه مقعد.

درمان خانگی شقاق مقعدی

برخی از روش‌های درمان خانگی که می‌توانند به بهبود شقاق مقعدی کمک کنند عبارتند از:

افزایش مصرف فیبر غذایی: مصرف میوه‌ها، سبزیجات و غلات سبوس‌دار به نرم شدن مدفوع و پیشگیری از یبوست کمک می‌کند. می‌توانید روزانه ۲۵ تا ۳۰ گرم فیبر مصرف کنید.

نوشیدن آب فراوان: نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز به نرم شدن مدفوع و پیشگیری از یبوست کمک می‌کند.

نشستن در آب گرم: نشستن در لگن آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، چند بار در روز، می‌تواند به کاهش درد و اسپاسم عضلات مقعد کمک کند.

استفاده از پمادهای بی‌حس کننده موضعی: پمادهای حاوی لیدوکائین یا بنزوکائین می‌توانند به طور موقت درد را کاهش دهند.

تشخیص شقاق مقعدی

تشخیص شقاق مقعدی معمولاً با معاینه فیزیکی توسط پزشک انجام می‌شود. پزشک ممکن است با استفاده از یک دستکش و انگشت، ناحیه مقعد را معاینه کند تا شقاق را مشاهده کند. در برخی موارد، ممکن است برای بررسی دقیق‌تر و رد سایر بیماری‌ها، از آنوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی استفاده شود.

راههای پیشگیری از شقاق مقعدی

برای پیشگیری از شقاق مقعدی، مهمترین کار پیشگیری از یبوست است. برای این منظور، باید موارد زیر را رعایت کنید:

مصرف فیبر غذایی کافی: مصرف میوه‌ها، سبزیجات و غلات سبوس‌دار به نرم شدن مدفوع و پیشگیری از یبوست کمک می‌کند.

نوشیدن آب فراوان: نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز به نرم شدن مدفوع و پیشگیری از یبوست کمک می‌کند.

ورزش منظم: فعالیت بدنی منظم به بهبود عملکرد روده‌ها و پیشگیری از یبوست کمک می‌کند.

عدم تاخیر در اجابت مزاج: هنگامی که احساس نیاز به دفع دارید، به توالت بروید و اجابت مزاج را به تاخیر نیندازید.

استفاده از توالت فرنگی به جای توالت ایرانی: استفاده از توالت فرنگی فشار کمتری به ناحیه مقعد وارد می‌کند.